แถมในตอนที่เมิ่งน้อยกำลังต่อสู้กับหมีดำ หุ่นเชิดสัตว์วิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนที่หมีดำได้สร้างเอาไว้ก็ได้พุ่งเข้าหาทั้งสัตว์วิญญาณและเหล่าศิษย์และผู้อาวุโสจากสำนักเต๋าต่างๆในทันที
ท่ามกลางเสียงการต่อสู้ที่เกิดขึ้นอย่างชุลมุนนี้ ใครจะมาใส่ใจคำพูดของเฉินเฉียงกัน
จะมีก็เพียงหมาป่าสีเทาที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาก็เท่านั้นกระมัง
-ข้าไม่เห็นว่าเมิ่งน้อยจะใช้สมองตรงไหนเลย- หยานเสวี่ยถามกลับไปผ่านเสียงทางจิตวิญญาณ
เฉินเฉียงเมื่อได้ยินก็อธิบายออกไป –เจ้าไม่ได้สังเกตเหรอว่าเมิ่งน้อยนั้นกำลังกะแรงในการโจมตีหลังจากปล่อยหมัดแรกไปแล้วน่ะ แถมหากเจ้าสังเกตดีๆ หมัดที่สองของเมิ่งน้อยยังเร็วขึ้นอีก-
-นี่หมายความว่าเมิ่งน้อยนั้นพบจุดแข็งของอีกฝ่ายแล้วจึงคิดจะใช้ความแข็งแกร่งของตนสยบหมีดำให้จงได้-
เมื่อหยานเสวี่ยได้ยินก็ต้องรีบก้มมองดูสถานการณ์อีกครั้ง
และในตอนนี้ เมิ่งน้อยกับหมีดำนั้นได้ทำการแลกการโจมตีกันอย่างนับครั้งไม่ถ้วนจนเกิดเสียงดังลั่นจนหูต้องอื้ออึงไปอยู่นาน
