ไม่นาน เสียงเฮโลได้ดังลั่นผ่านกำไลสื่อสารมา
เป็นตงติ๋น
หลังจากที่เขาได้รับทราบข่าวนี้ สิ่งแรกที่เขานึกทำได้ก็คือส่งเสียงผ่านกำไลสื่อสารมาด้วยเสียงสะอึกสะอื้นและมีความสุด
“กัปตัน ขอบคุณท่านมากที่ทำให้ความหวังของข้าเป็นจริง”
“นับจากวันนี้ ชีวิตของข้าจะเป็นของท่าน ท่านกัปตัน”
“ผู้อาวุโสตง หาท่านคิดจะเรียกข้าว่ากัปตันแล้วนั้น ก็อย่าได้มาพูดจามีมารยาทแบบนี้เลยจะดีกว่านา”
“แล้วก็ การฆ่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตที่อยู่ในป่าใต้ดินแห่งนี้เป็นเพียงก้าวแรกของพวกเราเท่านั้น”
“ในตอนนี้ยังมีสิ่งที่พวกเราต้องทำอยู่อีกมากมายนัก”
“แต่อย่างแรกนั้น พวกเราต้องกำจัดภัยพิบัติที่อยู่ในป่าใต้ดินก่อนเป็นอันดับแรก”
