“มันไม่ถูกต้องอย่างแรงกล้า”
“เจ้าเป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตไม่ใช่รึ”
“ทุกคนต่างก็รู้ว่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตไม่อาจบ่มเพาะเคล็ดวิชาบนเส้นทางแห่งไฟได้”
“แกไม่ใช่ผอ.จ้งนี่หว่า”
เฉินเฉียงที่ได้ยินก็อดที่จะเอ่ยปากชมไม่ได้ “โอ้วววว เจ้านี่ไม่เลวเลยจริงๆ หลูอัน ดูเหมือนว่าสมองของเจ้านั้นก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียวนะนั่น เห็นได้จากเจ้ายังคงรับรู้ในเรื่องน นี้ได้”
“ให้ข้าบอกกับเจ้าตามตรงแบบตรงที่สุดเลยนะ ข้านั้นไม่ใช่ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตด้วยซ้ำ ว่าแต่ เจ้านั้นไม่คิดจะวิ่งหนีแล้วงั้นรึ”
ใบหน้าที่แสดงออกมาอย่างเจ็บปวดจากการที่สูญเสียหุ่นเชิดโลหิตของตนที่เคยปรากฏอยู่บนหน้าหลูอันก่อนหน้านี้ได้หายวับไปอย่างสิ้นเชิง พร้อมกับความโอหังไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมได้ กลับมาปรากฏอยู่บนหน้าเขาอีกครั้ง
“ฮึ่ม ผอ.จ้ง…..ไม่สิ ถึงว่าข้าจะไม่รู้ว่าแกเป็นใครหรือว่าทำไมแกถึงได้ปลอมตัวเป็นผอ.จ้งก็ตาม”
“มาถึงจุดนี้ข้าต้องยอมรับแกว่าเคล็ดวิชาการบ่มเพาะของแกนั้นแม้แต่ผู้คุมหอของข้าก็ยังเทียบไม่ติด”
