หลังจากจัดการหุ่นเชิดโลหิตทั้งห้าของหลูอันไปแล้ว เฉินเฉียงก็กวาดกระแสจิตไปโดยรอบก่อนจะโจนทะยานไปพรากชีวิตคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์กลุ่มอื่นๆต่อไปอย่างรวดเร็ว
หากว่าเขาล่าช้าล่ะก็ ยามที่พวกมันกลืนกินศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตจนหมดสิ้น หากพวกมันไม่ไปเล็งศิษย์แผนกวิชายุทธก็คงจะกลับไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่
…..
ฮื้ม
หลังจากฆ่าคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ไปได้อีกสองคนและเตรียมที่จะหาเหยื่อรายต่อไป กระแสจิตของเฉินเฉียงก็สัมผัสได้ว่ามีคนของวิหารสิบกว่าคนเห็นจะได้กำลังสู้รบกันอย่างโกลาหล
แล้วมีหรือที่เขาจะปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือ
หลังจากเฉินเฉียงใช้ทักษะผ่ามิติไปสองครั้ง เขาก็ได้ไปปรากฏอยู่ใกล้ๆคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์สิบกว่าคน พร้อมทั้งใช้ทักษะไร้ตัวตนและสัมผัสด้วยเสียงในทันที
“ฮ่าฮ่าฮ่า ช่างเยี่ยมยอดนัก”
“ใครจะไปคิดกันว่าเพียงแค่ออกมาเพื่อหวังจะรับประโยชน์เล็กๆน้อยๆจะทำให้ได้โอกาสที่จะได้ยกระดับบ่มเพาะได้รวดเร็วขนาดนี้”
“เออ แต่ก็อีกนั่นแหละ ท้ายที่สุดแล้วในหมู่พวกเราจะมีเพียงหนึ่งที่เหลือรอดและกลายเป็นผู้คุมหอหุ่นเชิดโลหิต”
“ดี มา พวกเรามาดูกันว่าใครจะเป็นผู้โชคดีคนนั้น”
