เฉินเฉียงในตอนนี้แสดงออกมาด้วยสายตาที่เย็นชาอย่างที่สุดก่อนจะเดินยิ้มกริ่มเข้าหาหลิวอัน ก่อนจะพูดออกมาด้วยเสียงที่ราบเรียบแต่ดังก้อง “เจ้านั้นพูดได้ถูกต้องแล้ว ข้านั้นห หาใช่ผอ.จ้งไม่”
“ทั้งผอ.จ้ง ไม่สิ แม้แต่ไอ้เจ้าหอของแกนั่นน่ะ ข้าเองก็สังหารมันมากับมือแล้วล่ะนะ”
“แต่ไม่ต้องห่วงนะ ไม่เพียงแค่เจ้าเท่านั้น เป้าหมายของข้าก็คือการกวาดล้างผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตบนโลกนี้ให้หมดสิ้น”
“โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไอ้พวกที่เลือกเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตที่หวังเพียงแข็งแกร่งเหนือผู้ใดเช่นแก”
“เคยคิดบ้างรึเปล่าว่านับแต่แกบ่มเพาะบนเส้นทางนี้น่ะ แกฆ่าคนไปมากมายเท่าไหร่แล้ว”
“แล้วคนอย่างแกยังคิดที่จะมีหน้ามาร้องขอชีวิตอีกเนี่ยนะ ฝันไปเถอะ”
“หลูอันเอ๋ย แกจงไปลงนรกซะเถอะ”
ในระหว่างที่เฉินเฉียงพูดออกมาด้วยเสียงที่นิ่งเรียบแต่ดังก้องนี้ เขาได้กระหน่ำการโจมตีทางจิตวิญญาณทักษะดาบสะบั้นวิญญาณของเขาเข้าใส่ห้วงจิตสำนึกของหลูอันอย่างนับไม่ถ้วน จนทำให้ห้วงจิตสำนึกของเขาแหลกเละไม่ต่างไปจากโคลนตม
