และเมื่อเห็นใบหน้าของกงซุนหยูหมิงที่แสดงออกมาอย่างเย็นชามากขึ้นทุกชั่วขณะ ก่อนที่จะมองไปที่เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งไปอย่างดูแคลนปราดหนึ่งแล้วพูดออกมา “เช่นนั้นแล้วไอ้ภาพฉายเมื่อครู่นั่นมันหมายความว่ายังไงกัน มันไม่ใช่การสร้างมลทินให้กับวิหารศักดิ์สิทธิ์รึไงกันห้ะ ข้าในนามของวิหารศักดิ์สิทธิ์นั้นบอกได้เลยว่าเป็นการกระทำของเจ้าต่างหากที่สร้างมลทิน”
“ฮี่ฮี่ฮี่ ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าผู้ที่เป็นถึงรองจ้าววังอย่างท่านกงซุนหยูหมิงนั้นจะมากังวลกับเพียงแต่ภาพฉากเหตุการณ์แบบนี้” เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งมองกับด้วยสายตาเย็นชาปราดหนึ่งแล้วพูดออกมา “เอาเถอะนะ หากว่าท่านกงซุนหยูหมิงนั้นถูกมอบคำสั่งมาว่าให้ขัดขวางแผนการช่วยเหลือโลกปีศาจนี้จากท่านจ้าววังโดยตรงล่ะก็ ข้าเองก็คงไม่อาจจะยอมได้เช่นกัน”
“โฮ่โฮ่ ทนไม่ได้งั้นรึไอ้เจ้าสกุลจ้ง แล้วเจ้าจะเอายังไงล่ะ”
การแสดงออกมาในตอนนี้ของกงซุนหยูหมิงนั้นไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจแต่อย่างใด นั่นก็เพราะแม้ว่าในเรื่องของตำแหน่ง เขานั้นจะไม่ได้อยู่เหนือกว่าผอ.จ้ง แต่ในด้านการบ่มเพาะ กงซุนหยูหมิงนั้นถือว่าอยู่เหนือผอ.จ้งมากนัก