ในขณะที่เว่ยกังหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาก็ได้ดึงหุ่นเชิดโลหิตที่อยู่ข้างตัวเข้ามาหา “มานี่ ให้ข้าดูหน่อย”
เมือ่พูดจบ หุ่นเชิดโลหิตในระดับราชาจอมพลขั้นปลายก็ได้เปิดโลกใบเล็กตามคำสั่งของเว่ยกัง ก่อนที่จะนำเผ่าพันธุ์มนุษย์ออกมาสองคน
หลังจากนั้นเว่ยกังก็ได้ทุบไปที่หน้าอกของตนอย่างรุนแรง ก่อนจะมีสัตว์ปีศาจหุ่นเชิดโลหิตของเขาที่มีขนยาวพะรุงพะรังกว่าครึ่งเมตรออกมาจากร่าง ก่อนที่จะเปิดปากที่โชกเลือดของมันกัดกินมนุษย์สองคนนี้เข้าไปข้างใน
มันคือการยั่วยุ
ยั่วยุอย่างไม่คิดว่าอีกฝ่ายเป็นผู้คน
เมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของเฉินเฉียงก็แสดงออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวในทันที
ส่วนเว่ยกังนั้นราวกับว่าสิ่งที่เขาแสดงออกมานั้นยังไม่รู้สึกสาแก่ใจ เขาจึงได้ชี้ไปที่ผู้คนที่ด้านหลังสี่สิบกว่าคนแล้วพูดออกมา “ดูนี่ นี่คือผู้บ่มเพาะของพวกแกสี่สิบกว่าคน พวกมันล้วนแล้วแต่อยู่ในระดับราชาเหนือราชา”
“แต่พวกมันทำอะไรข้าได้ล่ะ ห้ะ”
“และมาในตอนนี้พวกมันล้วนแล้วแต่กลายเป็นหุ่นเชิดซากศพของข้าและคอยรับใช้ข้าได้เพียงเท่านั้น”
“หากข้าบอกให้พวกมันฆ่า มันจะฆ่า หากข้าสั่งให้พวกมันตาย มันต้องตาย”
