ด้วยการที่เขาในตอนนี้เป็นราชาจอมพลขั้นต้น กระแสจิตของเขาครอบคลุมออกไปเป็นระยะทางห้าร้อยกิโลเมตรแล้ว
และในระยะห้าร้อยกิโลเมตรนี้ เขาพบว่ามีหุ่นเชิดซากศพจากทั้งสามเผ่าพันธุ์อยู่นับหมื่นตน
ยังดีที่ฮูเตี๋ยนนั้นคิดตัดสินใจขึ้นมาว่าในช่วงเกิดการรุกรานจากโลกปีศาจแบบนี้ เขาได้นำหลิงเว่ยและคนอื่นๆเข้ามาไว้ในโลกใบเล็ก ไม่อย่างนั้นล่ะก็ พวกเขาสมควรจะกลายเป็นอาหารโลหิตให้กับผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตจนหมดสิ้น
“ผู้สั่งการหลิง หากข้าจะให้พวกท่านเข้ามาอยู่ในโลกใบเล็กของข้า ท่านคิดว่ายังไง”
“แหงแซะ”
เมื่อเทียบกับการอยู่ในโลกใบเล็กของหลิงเว่ยแล้ว ด้วยการที่ผู้คนจากอาณานิคมเขาหมางนั้นมีสายสัมพันธ์อันดีกับเฉินเฉียง ยังไม่รวมถึงการที่เฉินเฉียงนั้นเป็นนายเหนือหัวแห่งฮุยตู๋ และระดับการบ่มเพาะของเขาก็ไม่ได้ต่ำต้อยอีกต่อไป นี่ทำให้พวกเขานั้นรู้สึกปลอดภัยและอยากไปอยู่ในโลกใบเล็กของเฉินเฉียงมากกว่าเป็นไหนๆ
หลังจากนำพาทุกคนในอาณานิคมเขาหมางเข้าไปในโลกใบเล็กของตนแล้ว เฉินเฉียงก็ยังนำพาผู้คนจากทั้งสามเผ่าพันธุ์เข้าไปในโลกใบเล็กของตนอีกด้วย
