สั่นสะเทือนอย่างดุเดือด
…เฉกเช่นภาพในคราวที่จงกวงแสวงหาโอสถทองคำ
ทว่าเพียงพริบตาเดียว เจินจวินทั้งหลายที่กำลังสู้รบอยู่ต่างชะงักงัน ดาวฤกษ์ตำแหน่งมรรคผลสั่นสะท้าน ทุกผู้ต่างรับรู้ได้ถึงการแปรผันอันรุนแรงของสวรรค์พิภพ
“เกิดอะไรขึ้น?”
“แปลกนัก…เหตุใดตำแหน่งมรรคผลจึงคลอนแคลน?”
“อั้งเซียว…เจ้าลอบกระทำสิ่งใดอีกแล้วใช่หรือไม่?!”
อีกฟากหนึ่ง ท่ามกลางม่านปราณม่วงไพศาล อั้งเซียวเองก็สีหน้าแปรเปลี่ยนในบัดดล เพราะการแปรผันประหลาดนี้…กลับคลี่คลุมมายังตนด้วยเช่นกัน!
‘เกิดอะไรขึ้นกันแน่…ผู้ใดลอบวางกลอยู่เบื้องหลัง?’
แม้จะถูกโยนข้อหาใส่ตามความเคยชิน แต่อั้งเซียวผู้มีชั้นเชิงลึกซึ้งเพียงแค่แสร้งยิ้มเยียบเอ่ยเสียงราบเรียบว่า “เรื่องนี้…หาใช่เกี่ยวข้องกับข้าไม่”
…การปฏิเสธเช่นนั้น ย่อมเท่ากับการยอมรับ!
หากอั้งเซียวไม่กล่าวยังดีเสียกว่า แต่ยามที่คำนี้หลุดปาก เหล่าเจินจวินทั่วทั้งใต้หล้าก็พร้อมใจกันตราหน้าว่าเขาคือผู้ก่อการแห่งความเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ จวนจะลงมืออีกคำรบ
กลับกัน ชิงเฉิงเฟยเซวี่ยเจินจวิน ผู้ที่เมื่อครู่ยังรุกไล่อั้งเซียวอย่างไม่ลดละ พลันหรี่ตาเยียบ เผยแววประหลาดใจคล้ายหยั่งรู้บางสิ่ง นางมิได้ลงมือต่อ หากแต่ผละถอยออกแล้ว สัมผัสสถานะตำแหน่งมรรคผลอย่างละเอียด
…ภายในดวงตาอันงดงามทอประกายทึ่งลึก!
‘จงกวง…’
เสียงฟ้าคำราม!
วินาทีนั้นเอง นภาฟ้าทั่วทั้งจักรวาลมืดมัวแล้วทอแสงเฉิดฉายกว่าเคย สวรรค์แห่
