และในการที่เขาได้รับรู้ข้อมูลของผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตในหอตำราของสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่ได้คลายปมในใจเขา แต่มันกลับทำให้เขาสงสัยเพิ่มมากขึ้น
เขารู้สึกว่าปมในใจของเขาเหล่านี้มันจะไม่อาจคลี่คลายลงได้คงมีเพียงหลังจากที่เขาลอบเข้าไปหาหรือโค่นล้มวิหารศักดิ์สิทธิ์ลงได้แล้วเท่านั้น
หลังจากวางตำราการสังเคราะห์หุ่นเชิดโลหิตลง เฉินเฉียงก็พุ่งตรงไปยังสนามฝึกซ้อมในทันที
บนเวที ผู้อาวุโสสูงทั้งสี่แผนก ผู้อาวุโสผู้คุมกฎ และศิษย์ทั้งสี่แผนกวิชายุทธกว่าสองแสนต่างจ้องมองมาที่เขา
“คารวะ ท่านผอ.”
เมื่อเฉินเฉียงมาถึง ผู้อาวุโสสูงทั้งสี่แผนก ผู้อาวุโสผู้คุมกฎ และศิษย์จากหลากหลายแผนกกว่าสองแสนคนได้กล่าวขิ้นมาอย่างพร้อมเพรียงและแสดงออกมาอย่างเคารพ
เมื่อชำเลืองมองศิษย์กว่าสองแสนคนที่อยู่หน้าเวทีไปปราดหนึ่ง เฉินเฉียงก็พูดออกมาด้วยท่าทางที่นิ่งเรียบแต่กลับก้องกังวาน “ข้าเชื่อว่าทุกคนในที่นี้คงจะรับรู้จากผู้อาวุโสสูงของพวกเจ้าแล้วว่าในตอนนี้โลกปีศาจของพวกเรานั้นกำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตการณ์”
