บทที่ 480 ควบ
“ฝั่งไหนรึ”
เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งได้ส่ายหัวไปมา “ผู้อาวุโสตงติ๋น ข้าเองก็อยากจะถามท่านเหมือนกันว่าในตอนนี้ท่านนั้นตัดสินใจจะอยู่ฟากฝั่งไหนจากก้นบึ้งหัวใจของท่าน”
“แน่นอน”
ตงติ๋นได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “นับจากนี้สิ่งที่ข้าหลงเหลืออยู่นั้นมีเพียงการล่าสังหารเท่านั้น ไม่เหลือสิ่งอื่นใดให้กระทำอีก ช่วงเวลาในชีวิตที่เหลือของข้านั้นจะทำทุกอย่างให้ไอ้พวกวิหารศักดิ์มีชีวิตที่อลหม่านอย่างไม่หยุดยั้ง”
“แล้วท่านจะทำเรื่องที่ใหญ่หลวงนี่ด้วยตัวเพียงคนเดียวเนี่ยนะ”
เฉินเฉียงพูดแทรกขึ้นมาในทันทีและพูดต่อ “ผู้อาวุโสตง ด้วยระดับบ่มเพาะของท่านนั้น ท่านคิดว่าจะล่วงเข้าเขตเขาโรคาได้สักเท่าใดกัน แล้วจะมีผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตสักกี่คนที่ท่านจะสังหารได้ยามไปถึงที่นั่น”
“เดี๋ยวนะ” ตงติ๋นในตอนนี้ราวกับจะนึกอะไรออกก่อนที่จะมองเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะพูดออกมา “ผอ.จ้ง ท่านเองก็เป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตไม่ใช่รึ แล้วทำไมท่านถึงช่วยข้าลงมือฆ่าไอ้ตัวเลวระยำสองตัวนั่น”
