“ไหนจะเรื่องที่ลานฝึกซ้อมนั่นอีก ทั้งผู้อาวุโสฉีและศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตนับร้อยต้อง….”
เมื่อเห็นว่าตงติ๋นเริ่มกลับมามีความคิดเป็นผู้เป็นคน เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งในตอนนี้ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกในที่สุด ก่อนที่จะชี้ไปที่กำแพงเขตแดนแล้วพูดออกมา “เดี๋ยวข้าจะเปิดกำแพงเขตแดนก่อนแล้วกัน ท่านคงจะไม่คลั่งออกมาอีกใช่รึเปล่า”
ถึงแม้ตงติ๋นจะไม่พูดออกมาในเรื่องนี้ แต่เพียงเฉินเฉียงได้ทำท่าจะเปิดกำแพงเขตแดนออก เขาก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง “ท่าน….ท่านยังใช่ผอ.จ้งอยู่อีกงั้นรึ”
“โอ้ ทำไมท่านผู้อาวุโสตงถึงได้กล่าวถามข้าเช่นนั้นกัน” เฉินเฉียงถามออกมาด้วยรอยยิ้ม
“ผอ.จ้งนั้นเป็นถึงผู้บ่มเพาะระดับราชาเหนือราชาขั้นกลาง แต่กำแพงเขตแดนที่ท่านสร้างขึ้นมานั้นมันแสดงออกมาว่าท่านยังไม่แม้แต่อยู่ในระดับราชาเหนือราชาด้วยซ้ำ”
เมื่อเฉินเฉียงได้ยินแบบนี้ก็อดจะพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจไม่ได้
“ฮี่ฮี่ฮี่ งั้นข้าก็ขอพูดตามตรงเลยแล้วกันนะท่านผู้อาวุโสตง ผอ.จ้งที่ท่านกล่าวถึงนั้นพึ่งจะถูกฆ่าข้าตายไปเมื่อวานนี้เอง”
“ห้ะ”
เมื่อตงติ๋นได้ยินก็ถึงกับอุทานออกมาพร้อมตัวที่แข็งทื่อไป
