แต่เฉินเฉียงนั้นก็ไม่ได้ทำอะไรกับเรื่องนี้
นั่นก็เพราะจากท่าทางของตงติ๋นนั้นแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าไม่ได้มีสายสัมพันธ์อันดีกับผอ.จ้งแต่อย่างใด
แต่ไอ้ท่าทางนิ่งอึ้งตะลึงงันนี้สมควรจะเกิดมาจากการที่ผอ.จ้งนั้นเป็นผู้บ่มเพาะระดับราชาเหนือราชาขั้นกลาง มันจึงยากที่จะเชื่อได้ว่าคนเช่นนี้จะตกตายโดยคนที่มีระดับบ่มเพาะที่ยังไม่ได้เข้าสู่ระดับราชาเหนือราชาด้วยซ้ำ
หากกล่าวกันตามตรงแล้ว ไอ้วิธีการบ่มเพาะของผอ.จ้งนั่นต่างหากที่มันทำให้เขาแข็งแกร่งเกินไปอย่างน่าเกลียดชัง
“แล้ว….จะ…ท่านเป็นใครกัน”
เฉินเฉียงได้ยกชามไวน์ขึ้นมาไว้ในมืออีกครั้ง พร้อมกับที่มันได้ส่งกลิ่นหอมที่ราวกับเส้นผมของสาววัยแรกแย้มขจรขจายไปทั่ว
“ข้าเป็นคนที่มาจากดินแดนที่ผลิตไวน์นารีแดงนี้ขึ้นมา”
เมื่อพูดจบเฉินเฉียงก็เดินออกจากห้องไปหลังเปิดกำแพงเขตแดนออกไปแล้วและพูดออกมา “ผุ้อาวุโสตง ท่านอยากจะดื่มกับข้าอีกสักหน่อยไหมล่ะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้อาวุโสตงก็เดินตามเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งออกจากห้องนี้ไปยังอีกห้องที่อยู่ข้างๆ
