แต่ในตอนนี้ ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขานั้นครอบคลุมเกือบทั้งโลกใบเล็กของเขาแล้ว มันย่อมเพียงพอที่จะจับกุมศัตรูของเขาไว้ในโลกใบเล็กโดยไม่ต้องพะวงสนใจ
อย่างไรก็ตาม เมื่อทั้งสองเห็นเฉินเฉียงปรากฏอยู่ตรงหน้า ทั้งสองกลับเป็นฝ่ายประหลาดใจเสียอย่างนั้น
นั่นก็เพราะผอ.จ้งคือคนที่เข้าไปเยี่ยมเยียนวิหารศักดิ์สิทธิ์ชนิดที่ถี่ยิบกว่าใคร แทบจะทุกคนที่นั่นล้วนแล้วแต่รู้จักผอ.จ้ง
“ผอ.จ้ง ดีมากที่เจ้าอยู่ที่นี่”
เมื่อทั้งสองมองไปรอบๆก็พบว่าที่นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่เมืองหยานกั๋น นี่ทำให้ทั้งสองโล่งใจอย่างที่สุด
เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งในตอนนี้ทำตัวราวกับไม่รับรู้ในสถานการณ์ เขาเดินไปยืนเคียงข้างตงติ๋น ก่อนที่จะยกตัวของคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองให้ยืนขึ้นแล้วกล่าวถามอ ออกมา “พวกเจ้าทั้งสอง พวกเจ้าใช่คนที่เขาว่ากันว่าทำลายชื่อเสียงของวิหารศักดิ์สิทธิ์โดยฉายภาพบางอย่างไปทั่วนั่นรึเปล่า”