หลังจากน้ำตาได้หลั่งไหลจนอาบแก้ม ร่างของตงติ๋นก็ได้ค่อยๆทรุดตัวลงอย่างช้าๆ พร้อมกับตกอยู่ในสภาพแน่นิ่งไป
จากชายวัยสี่สิบปีที่ทำตัวราวกับเทพอสูรผู้ซึ่งเก็บเกี่ยวดวงวิญญาณของมารร้ายก็ตกอยู่ในสภาพอ่อนแอในชั่วพริบตา
เฉินเฉียงไม่ได้เข้าไปรบกวนการระบายอารมณ์ของตงติ๋นแต่อย่างใด เขารอจนกระทั่งตงติ๋นนั้นลุกขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเขาขจัดความโกรธเกรี้ยวที่ล้นพ้นไปหมดสิ้น
ทั้งสองมองหน้ากัน แต่ตงติ๋นก็หาได้แสดงความบ้าคลั่งออกมาไม่
ถึงแม้เขาในตอนนี้ยังมีความเคลือบแคลงในตัวเฉินเฉียงอยู่บ้าง แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะยอมรับในตัวของเฉินเฉียงเพราะได้ช่วยเขาในการชำระแค้นได้สำเร็จในวันนี้
“ท่านผอ.จ้ง ท่านอยู่ฝั่งไหนกัน”
