เมื่อได้ยินคำพูดนี้ คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองคนแสดงออกมาราวกับจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาอันใด
นั่นก็เพราะหากพวกเขายังมีพวกมันอยู่ พวกเขาคงจะปล่อยออกมาตั้งนานแล้ว
น่าเศร้านักที่หุ่นเชิดโลหิตของพวกเขาถูกฆ่าตายโดยหลิวเซียนจนหมดตั้งแต่อยู่บนน่านฟ้าเมืองหยานกั๋น
“หากพวกแกไม่ปล่อยออกมา พวกแกจะไม่สามารถทำได้อีกต่อไป”
ในที่สุด ตงติ๋นก็ได้ตะคอกออกมาอีกครั้ง “ในเมื่อพวกแกไม่อยากมีชีวิตอยู่นักล่ะก็ ดี ให้ข้าช่วยพวกแกเอง”
เมื่อพูดจบ ตงติ๋นก็ได้ซัดพลังฝ่ามือทะลวงอกของทั้งสองไปในทันที
ปัง
ด้วยเสียงที่ดังก้องนี้ คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่เลวชาติต่ำทรามก็ได้กลายเป็นฝนเลือด จบสิ้นชีวิตที่เลวชาติไปในที่สุด
หลังจากลงมือไปแล้ว ตงติ๋นก็ได้คำรามกู่ก้องลั่นท้องฟ้าอีกครั้ง
“อ๊ากกกกก”
“ท่านพ่อ ท่านแม่”
“ลูกชายของท่านชำระแค้นให้ท่านแล้ว”
“ผู้คนในตระกูลที่น่าสงสารทั้งหลาย ขอให้พวกเจ้าจงหลับอย่างสงบสุข”
“และผู้คนของเมืองหยานกั๋น ตงติ๋นคนนี้ขอสาบานในวันนี้”
“หากข้าไม่อาจฆ่าล้างไอ้พวกหุ่นเชิดโลหิตที่คอยกัดกินวิหารศักดิ์สิทธิ์ไปให้หมดสิ้น ข้าผู้นี้จะยอมรับทัณฑ์สายฟ้าจนกว่าตกตายไป”
