ถึงแม้ในตอนนี้ หัวใจของผู้อาวุโสตงจะร้อนรุ่มอย่างไม่อยากจะอยู่สุข แต่ในเมื่อเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งเอ่ยปาก เขาจึงทำได้เพียงแค่อดทนไว้
ภาพฉากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้นั้น แม้จะพึ่งแสดงออกไปได้เพียงเล็กน้อย แต่มันก็เพียงพอให้เหล่าศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตและศิษย์แผนกวิชายุทธ์ต่างก็หันหน้าฮึ่มแฮ่ใส่กันไปเรียบร้อยแล้ ว และพร้อมลงมือต่อกันได้ทุกเมื่อ
ส่วนศิษย์แผนกปรุงยาและศิษย์แผนกวัตถุวิญญาณนั้นวางตัวเป็นกลางกับเรื่องนี้
และแน่นอนว่าศิษย์แผนกอื่นเองก็ไม่คิดจะใส่ใจ เพราะคนเหล่านี้ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรในสายตาพวกเขา
เมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้ากำลังใกล้จะปะทุ เฉินเฉียงก็ได้บินขึ้นฟ้าไป พร้อมส่งเสียงที่ก้องกังวานออกมา
“ศิษย์ทุกคน จงฟัง”
“สิ่งที่พวกเจ้าพึ่งเห็นไปนั้นเป็นสิ่งที่สามารถประสบพบเห็นได้ทั่วไปและเป็นที่คุ้นตาในโลกปีศาจแห่งนี้”
“แต่หากปัญหานี้ไม่ได้รับการแก้ไขให้ถูกควร โลกปีศาจแห่งนี้สุดท้ายแล้วจะย่อยยับในที่สุด”
“พวกเจ้าลองคิดดูว่าในหมู่ผู้คนที่ถูกสังหารไปนั้น มันสามารถรับประกันได้ยังไงว่าคนเหล่านั้นจะไม่มีคนที่มีสายสัมพันธ์อันดีกับเจ้าที่ตกเป็นเหยื่อ”
