“ต่อให้พวกเจ้านั้นจะมีชีวิตอันดีอยู่ในสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าแห่งนี้ แต่นั่นก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าคนที่เจ้าผูกพันด้วยไม่ต้องตกกลายเป็นอาหารของหุ่นเชิดโลหิตเหล่านั้น”
คำพูดนี้อย่าว่าแต่ศิษย์แผนกอื่นเลย แม้แต่ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตก็ยังต้องเงียบกริบ
ถึงแม้ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตจะเป็นผู้ที่มีนิสัยเย็นชาโดยธรรมชาติ แต่พวกเขาก็ยังเคยถูกชุบเลี้ยงมาอย่างดีด้วยพ่อแม่ของตน
หากว่าจะให้พวกเขาเลือกว่าให้ใครที่พวกเขาเคารพรักต้องตกเป็นเหยื่อของสัตว์ปีศาจที่ฝังอยู่ในร่าง พวกเขาก็ยังต้องพบเจอความยากลำบากในการตัดสินใจ
ขนาดศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตยังต้องนิ่งคิด อย่าว่าแต่ศิษย์แผนกวิชายุทธเลย แม้แต่ศิษย์แผนกที่วางตัวเป็นกลางอย่างศิษย์แผนกปรุงยาและศิษย์แผนกวัตถุวิญญาณก็ต้องนิ่งอึ้งไป
แต่นี่ก็ทำให้ศิษย์แผนกวิชายุทธ์ที่หัวรุนแรง ตะโกนออกมาอย่างดังลั่น “ฆ่าไอ้พวกหุ่นเชิดโลหิตให้หมดสิ้น”
เมื่อเสียงนี้ดังขึ้นมา มันก็ราวกับได้จุดชนวนความโกรธแค้นให้กับหมู่เหล่าศิษย์แผนกวิชายุทธทั้งมวลจนทำให้ทุกคนรีบชักกระบี่ประจำกายออกมา เตรียมที่จะถาโถมฟาดฟันกับศิษย์แผนก หุ่นเชิดโลหิต
