พวกมันถือว่าไอ้พ พวกหุ่นเชิดโลหิตเป็นสมบัติที่มีค่า แต่เห็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางอื่นอย่างพวกเล่นเป็นเพียงแค่อาหารให้หุ่นเชิดโลหิตของพวกมัน”
“ไอ้พวกผู้บ่มเพาะหุ่นเชิดโลหิตที่น่าเดียดฉันท์ ไอ้พวกวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งตนว่าเป็นเทพพิทักษ์นั่นก็อีก พวกมันล้วนแล้วเป็นปีศาจที่ฆ่าคนเพื่อดื่มกินเลือดของพวกเรา พวก กมันตั้งได้รับการตอบแทนอย่างสาสมในไม่ช้าก็เร็วนี้ล่ะโว้ย”
….
และนี่เองทำให้มีผู้เข้าร่วมในกระบวนการต่อต้านผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตมากขึ้น
ถึงแม้พวกเขาจะยังไม่ได้รู้สึกรังเกียจเดียดฉันท์วิหารศักดิ์สิทธิ์ถึงขั้นเกลียดชังเข้ากระดูก แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาตัดสินใจสุมไฟเผาวิหารศักดิ์สิทธิ์ได้
หากดูจากแนวโน้มนี้ไปแล้วก็สามารถเชื่อได้ว่าเวลาที่วิหารศักดิ์สิทธิ์จะกลายเป็นศัตรูของคนบนโลกใบนี้เองก็คงอยู่อีกไม่ไกลมากนัก
ที่เมืองชั้นในของเมืองแห่งหนึ่ง ในหอฝึกฝนที่มีขนาดตึกระดับกลาง
หลังจากภาพฉากเหตุการณ์ที่เขาโรคาได้ปรากฏ เหล่าศิษย์สำนักเต๋าแห่งหนึ่งที่พบเห็
