นฉากนี้ก็รีบทิ้งระยะห่างของตนจากศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตในทันที
ส่วนศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตนั้น เมื่อได้เห็นฉากเหตุการณ์นี้ พวกเขากลับทำเพียงมองฉากเหตุการณ์ด้วยสายตาที่เปล่งประกาย พร้อมรอยยิ้มอันโหดร้ายที่มุมปาก ศิษย์บางคนก็อดนึกอิจฉ ฉาอย่างที่สุดจนหลุดปากพูดออกมาเสียมิได้ “แม่…เอ๊ย เมื่อไหร่พวกเราจะได้เข้าไปอยู่ในงานเลี้ยงเลือดแบบนี้บางวะ”
เมื่อได้ยินคำพูดที่ราวกับไม่ใช่คนของศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตแล้ว ใบหน้าศิษย์ของอีกสามแผนกก็แสดงออกมาอย่างเดือดดาลยิ่งขึ้นตามระดับ
“ดูนั่น นั่นมันศิษย์พี่เจิ้งของสำนักเต๋าเราไม่ใช่เหรอ”
หนึ่งในศิษย์แผนกวิชายุทธได้ชี้ไปที่ภาพฉากบนอากาศ ด้วยใบหน้าที่ราวกับสะพรึงหวาดหวั่นและร้องโวยวายดังลั่น
“ใช่ นั่นมันศิษย์พี่เจิ้งจริงๆ”
“ไม่ใช่ว่าพี่เจิ้งไปเข้าร่วมการคัดเลือกเข้าสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าเมื่อไม่กี่เดือนก่อนไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเขาถึงได้มาตกตายอย่างน่าอนาถเช่นนี้”
“ข้าเข้าใจแล้ว ในภาพนี้เป็นภาพจากวิหารศักดิ์สิทธิ์แน่ๆ” ลูกศิษย์อีกคนหนึ่งได้ชี้ไปที่ฉากเหตุการณ์แล้วพูดออกมา “ที่ด้านบนเขาโรคานั้นเป็นที่ตั้งของ
