วิหารศักดิ์สิทธิ์ ถึงแม้ข ข้าจะไม่เคยขึ้นไป แต่พื้นที่เบื้องล่างนั้นข้าจดจำมันได้เป็นอย่างดี”
“งั้น…เจ้าหมายความว่าพี่เจิ้งตกตายในวิหารศักดิ์สิทธิ์งั้นรึ”
“ไม่ผิดแน่ ไอ้ตัวชั่วร้ายสี่คนนั่นเองก็แต่งชุดของผู้คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์อีก”
“ศิษย์พี่เจิ้ง…ช่างน่าอนาถนัก สำนักของเรายึดถือท่านเป็นศิษย์ผู้เดินบนเส้นทางยุทธที่ทรงคุณค่า ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าท่านต้องมาตกตายอย่างน่าอนาถนัก”
“เป็นเพราะไอ้พวกผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตนั่น….”
หลังจากพูดจบไปพักหนึ่ง เหล่าศิษย์จากสามแผนกค่อยๆรุมล้อมศิษย์แผนกวิชาหุ่นเชิดโลหิตเอาไว้
แต่ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตก็หาได้มีท่าทางเกรงกลัวไม่
“มาเลยไอ้หนูทั้งหลาย ข้าเชื่อว่าเลือดของพวกเจ้าจะยกระดับให้กับหุ่นเชิดโลหิตที่น่ารักของข้าได้มากพอเลยทีเดียว”
“เข้ามา ทำให้หุ่นเชิดโลหิตของข้าได้ละเลงเลือดหน่อยเถอะ ฮ่าฮ่าฮ่า”
หลังจากพูดจบ ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตสิบกว่าคนก็ได้ปลดปล่อยหุ่นเชิดโลหิตของตนออกมา ก่อนจะพุ่งตรงไปยังฝูงชนหมู่ศิษย์ที่รายรอบอยู่
“หยุด”
เมื่อเห็นฉากนี้ เสียงหนึ่งก็ได้ดังอย่างก้องก
