ังวานไปทั่วสำนักเต๋าแห่งนี้
แต่นอกจากอาหารโลหิตที่รายล้อมอยู่ตรงหน้า เหล่าศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตเหล่านี้ก็ราวกับไม่เห็นสิ่งใดอยู่ในสายตาอีก และได้ปลดปล่อยสัญชาตญาณความบ้าคลั่งของตัวเองออกมาอย่างเต็ม มพิกัด
และเป็นตอนนี้ที่ก่อนที่ตัวภัยพิบัติทั้งสิบกว่าตัวจะพุ่งตรงไปยังฝูงชนหมู่ศิษย์ หุ่นเชิดโลหิตทั้งสิบกว่าตนก็ถูกกักเอาไว้อยู่ท่ามกลางกองเพลิงที่มาจากไหนไม่รู้
“ใครวะ”
ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตทั้งหมดต่างคำรามลั่นในทันที
เป็นตอนนี้ที่ทุกคนได้เห็นว่ามีชายแปลกหน้า พร้อมปีกคู่ใหญ่ยักษ์โบกสะบัดอยู่บนท้องฟ้า พร้อมกับสายตาที่จ้องมองไปยังศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตราวกับคนที่ตายไปแล้ว
เฉินเฉียงได้ใช้ไฟรายรอบหุ่นเชิดโลหิตเอาไว้ แต่ไม่ได้ฆ่ามันแต่อย่างใด เขาเพียงแค่กักขังมันไว้เท่านั้น
“ศิษย์แผนกวิชายุทธทั้งหลาย ไอ้พวกแผนกหุ่นเชิดโลหิตเหล่านี้เป็นเสือไร้เขี้ยวเล็บแล้วในตอนนี้ หากมีสิ่งใดโกรธแค้นก็จงไปลงที่พวกมัน”
เพียงสิ้นเสียงของเฉินเฉียง ศิษย์ทั้งสามแผนกที่มีความรู้สึกโกรธเกรี้ยวอยู่แล้ว นี่จึงทำให้พวกเขารีบถาโถมเข้าใส่ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตที่ไม่มีปัญญา
