บทที่ 463 พี่สาวน้องสาว
ถึงแม้เว่ยฉิงเชินจะพยายามปล่อยวางสายสัมพันธ์ระหว่างเธอและเฉินเฉียงในช่วงเวลาที่ผ่านมา
แด่เธอนั้นก็ยังไม่อาจละทิ้งมันไปได้
มันไม่ใช่เรื่องที่ทุกคนจะปล่อยมันไปได้โดยง่ายอยู่แล้ว
นั่นก็เพราะในห้วงอารมณ์ของเธอนั้น ยังมีสิ่งที่เรียกว่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่
ในทำนองเดียวกัน มันก็เหมือนกับการได้อยู่ถูกที่ถูกเวลาพร้อมกับคนที่ใช่ นั่นสมควรจะเป็นสายสัมพันธ์ที่เรียกได้ว่าคู่สร้างคู่สม
เฉกเช่นเดียวกับสายสัมพันธ์ระหว่างเว่ยฉิงเชินและเฉินเฉียง กับเรื่องนี้แล้วเว่ยฉิงเชินมั่นใจอย่างที่สุด
หากไม่มีความแค้นของคนรุ่นก่อนแล้วล่ะก็ ในโลกนี้ก็คงไม่มีสิ่งใดมาแยกจากเธอและเฉินเฉียงได้อย่างแน่นอน
ถึงแม้ว่าสายสัมพันธ์ของเขาและเธอในดอนนี้จะดูไม่เหมือนคู่รัก แด่มันก็เป็นสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งกว่าเพื่อน
เป็นพี่น้อง
“พี่หยานเสวี่ย นี่มันเรื่องอะไรกัน”
หยานเสวี่ยเองก็ไม่ได้บอกออกมาดรงๆ เธอพูดออกมาราวกับแผงความนัย “น้องฉิงเชิน หากข้าบอกเจ้าว่านี่คือยาพิษที่พี่ใหญ่เฉินเฉียงของเจ้ามอบให้ข้านำมามอบให้เจ้าแล้วหลอกล่อให้เ เจ้ากินมันลงไป เจ้าจะทำยังไง