ราอยู่กินกันก่อนแต่งน่ะ”
ฉิงเชินในตอนนี้รู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกก่อนจะหันไปในอีกทางด้วยท่าทางที่แสดงออกมาว่าราวกับจะยังไม่ยอมรับเรื่องของหยานเสวี่ย
หากไม่ใช่เพราะความแค้นของคนรุ่นก่อน เธอเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ติดตามเฉินเฉียงไปยังโลกปีศาจ
อย่างไรก็ตาม เรื่องที่ผ่านไปแล้วหาเปลี่ยนแปลงได้ไม่
และมาในตอนนี้ เมื่อเธอได้เห็นหยานเสวี่ยที่มาปรากฏตรงหน้าด้วยใบหน้าของผู้มีชัย ในขณะที่เธอทำได้เพียงเป็นผู้ที่ต้องหลบซ่อน นี่จึงทำให้เธอนั้นอดที่จะอิจฉาริษยาเสียมิได้ แ แต่ไม่งั้นแล้วเธอจะทำอะไรได้อีกกัน
“น้องฉิงเชิน……” ในขณะที่หยานเสวี่ยที่ดูราวกับมีความสุขอย่างสุดหัวใจอยู่นี้สัมผัสได้ถึงความรู้สึกปวดร้าวหัวใจของเว่ยฉิงเชิน เธอจึงคิดจะเปลี่ยนเรื่องพูดคุย
เมื่อเว่ยฉิงเชินเงยหน้าขึ้นมาตามเสียงเรียก เธอก็ได้เห็นต้นหญ้าต้นหนึ่งมีสี่ใบอยู่ในมือหยางเสวี่ย
ต้นหญ้านี้ดูไปแล้วมีความพิเศษอย่างมาก ผิวของมันใสกระจ่างจนเห็นเส้นใบเลี้ยงข้างใน
“พี่สาวหยานเสวี่ย นี่คืออะไรกัน คงไม่ใช่ว่ามันเป็นพืชบนต่างเขตแดนนั่นหรอกนะ”
“ถูกต้อง น้องฉิงเชิน” ห
