ม
นี่ไม่เหมือนกับสิ่งที่เฉินเฉียงได้คาดการณ์ไว้
ช่างน่าแปลกนัก
ที่ด้านนอกหุบเขาเสียงกระซิบนี้เองก็เหมือนกัน ก่อนหน้านี้เขาไม่อาจสัมผัสได้ถึงร่องรอยของเขตแดนที่รายรอบหุบเขาไว้ แล้วทำไมสัตว์ปีศาจเหล่านี้ถึงไม่ออกไปหาอาหารของพวกมันกันล่ะ ะ
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นไม่ได้มีอารมณ์ที่จะหาคำตอบเรื่องนี้ในตอนนี้ เขาเพียงรีบเร่งไปยังทะเลสาบที่อยู่ตรงหน้า
ในโลกใบเล็กของเฉินเฉียง หยานเสวี่ยเห็นสัตว์ปีศาจจำนวนมากมายที่อยู่ใต้พื้นดิน โดยที่เฉินเฉียงผ่านทะลวงพวกมันไปราวกับพวกมันเองก็เป็นเพียงเศษดินจำนวนมากเพียงเท่านั้น แต่กร ระนั้น เธอเองก็อดที่จะขนลุกขนชันไม่ได้อย่างที่คิด
เรียกได้ว่าไม่ว่าเฉินเฉียงจะผ่านไปทางไหน สัตว์ปีศาจจำนวนมากก็จะย่อยยับไปในทันที
และไม่นาน เฉินเฉียงก็ได้ปรากฏอยู่ที่ประตูเขตแดน
ถึงแม้ว่าประตูทางเข้าเขตแดนนี้ยังไม่ปิด แต่เฉินเฉียงก็ยังพาหยานเสวี่ยออกมาจากโลกใบเล็กอยู่ดี
ด้วยการที่หยานเสวี่ยนั้นมีระดับการบ่มเพาะอยู่ในระดับราชาขุนพลขั้นสูง หากเขาฝืนทะลวงผ่านไปทั้งๆที่เธออ
