ลยจริงๆว่าในเมืองของเรานี้จะมีสวยงามเช่นนี้อยู่ พวกเราพี่น้องดูเหมือนว่าจะออกมาไม่เสียเที่ยวซะแล้วเว้ย”
ชายสูงโปร่งร่างผอมแห้งสองคนจับจ้องไปที่เม่ยซินด้วยสายตาตะลึงงัน
ส่วนเม่ยซินนั้น จากเดิมที่ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยสีแดงที่เกิดจากความเขินอาย เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของคนทั้งสองพร้อมด้วยเสื้อผ้าที่ใส่ ใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที
เธอนั้นคุ้นเคยกับเสื้อผ้าของคนเหล่านี้
นั่นก็เพราะเสื้อผ้าของเหล่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตบนโลกปีศาจนั้นต่างก็ใส่ชุดที่คล้ายๆกัน
“พวกเจ้า….ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต….”
เม่ยซินพูดประหนึ่งถามออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยียบ
“ฮี่ฮี่ฮี่ ศิษย์น้องฉู เจ้าได้ยินรึเปล่า แม่นางน้อยนางนี้ช่างมีสายตาที่ดีเยี่ยมยิ่งนัก นางบอกได้ทันทีว่าพวกเราเป็นใคร”
ในโลกปีศาจแห่งนี้ ด้วยการที่ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตนั้นมีสถานะที่ค่อนข้างจะพิเศษ เหล่าหญิงสาวที่เกิดมาในครอบครัวที่ยากจนเท่านั้นจึงจะหมายปองพวกเขาเป็นพิเศษ
และนี่จึงทำให้เหล่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตนั้นมีนิสัยหื่นกระหายและมีวิธีการที่เป็นเอกลักษณ์ขึ้นมา
ในความคิดของพวกเขานั้น ยามที่พวกเขาได้พบสาวงาม