หากใช้เงินทุ่มไม่ได้ พวกเขาก็ใช้กำลังบังคับพวกนางมาไว้ในครอบครอง
โดยเฉพาะสาวงามเฉกเช่นเม่ยซินที่มาเดินอ้อยอิ่งตามถนนในเมืองแบบนี้ นี่ทำให้ตกเป็นเป้าหมายของคนเหล่านี้ได้โดยง่าย
สำหรับพวกเขาแล้ว นี่ไม่ได้ต่างจากการเดินมายั่วยวนให้ถึงที่
แต่ก่อนที่เม่ยซินจะได้ตอบโต้ เจิ้งยี่ที่อยู่ข้างๆก็เดินขึ้นหน้ามาบังเม่ยซินเอาไว้โดยไม่ต้องคิดอะไรให้มากมาย
“โวโว่ สาวงามนางนี้คงไม่ได้มีเจ้าข้าวเจ้าของแล้วกระมัง”
“มีแล้วยังไงล่ะ กับสาวงามที่อยู่ระดับพบเจอได้หนึ่งในล้านแบบนี้ จะเป็นที่หมายปองของเด็กโง่บางคนที่ไม่สนใจในชีวิตของตนก็ไม่แปลกแต่อย่างใด”
ในสายตาของผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตทั้งสองคนนั้น เจิ้งยี่ที่ก้าวขึ้นมาขวางทางพวกเขานั้นเปรียบได้ดั่งคนที่ตายแล้ว
สำหรับหลัวหลงนั้น ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตเช่นนี้ก็เปรียบได้ดั่งขาใหญ่ประจำเมือง
ตราบใดที่พวกเขาหมายปอง ไม่ว่าจะเป็นกิจการร้านค้าหรือหญิงสาว ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแล้วแต่ได้มาอย่างง่ายดาย
นี่จึงทำให้เจิ้งยี่ที่อยู่ก็ก้าวขึ้นมาขวางทางพวกเขานั้นไม่ได้อยู่ในสายตาแต่อย่างใด
เหตุผลที่เจิ้งยี่พาเม่ยซินออกมาจากเมืองฟ้าศักดิ์สิทธิ์นั้นก็เป็นเพราะว่า