เขาต้องการพาเม่ยซินออกมาผ่อนคลายและเยียวยาจิตใจที่ถูกสร้างไว้หลังจากเข้าไปเยี่ยมเยือนวิหารศักดิ์สิ ทธิ์ แต่กระนั้น ไอ้ตัวประเภทที่น่าจงเกลียดจงชังพวกนั้นก็ยังคงตามมาหลอกหลอนนาง
เมื่อสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่ขุ่นมัวของเม่ยซิน เจิ้งยี่จึงไม่ลังเลที่จะออกมาขวางกั้นคนเหล่านี้
“ไอ้พวกเวรตะไล ถ้าพวกแกยังอยากจะมีชีวิตอยู่ล่ะก็รีบๆไสหัวไปไกลๆเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ในวันนี้ ที่นี่จะกลายเป็นที่ฝังศพของพวกเจ้า”
เจิ้งยี่พูดออกมาด้วยอารมณ์ที่เดือดดาล
นี่เป็นครั้งสองแล้วที่เจิ้งยี่นั้นได้แสดงท่าทางออกมาอย่างโกรธเคือง โดยครั้งแรกนั้นคือตอนที่เขาได้รับรู้ว่าตนเองถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์
ในครั้งแรกนั้น เขาโกรธจนเดือดดาลเพราะความอับโชคของตนเอง
ส่วนในครั้งนี้ เป็นเพราะเขานั้นได้โกรธเกรี้ยวแทนสาวน้อยที่เขาได้มีโอกาสพบเจอแล้วสนใจในตัวเขา
เม่ยซินที่อยู่ข้างหลังเจิ้งยี่เองในตอนนี้ก็รู้สึกโกรธเกรี้ยวขึ้นมาไม่น้อยไปกว่ากันเมื่อมีคนที่ไม่พึงประสงค์จะได้พบเจอมาปรากฏตัวตรงหน้า และนี่ทำให้เธอนั้นหวนย้อนนึกในสิ่ง
