“ยิ่งไปกว่านั้นในพื้นที่หอตำราแห่งนี้ ต่อให้ท่านอยากจะลงมือสั่งสอนศิษย์ผู้นี้ ท่านก็ไม่อาจจะลงมือได้เป็นอันขาด”
“ดังนั้นศิษย์ผู้นี้ขอแนะนำว่าท่านอย่าได้ทำอะไรที่มันเกินเลยมากนัก ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ต่อให้ท่านเป็นผู้อาวุโสของหอผู้คุมกฎ แต่สำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าก็จะไม่ปล่อยท่านไว้ อย่างแน่นอน”
เมื่อเห็นท่าทางมั่นใจของเด็กน้อยตรงหน้า เฉินเฉียงก็ได้วางเคล็ดวิชาภาพวาดห้วงมหาสมุทรลง ก่อนจะยืนขึ้นตั้งตัวตรงพร้อมวางมือไพล่หลัง ก่อนจะจับจ้องไปที่ศิษย์ผู้คุมกฎตรงหน้าด้ วยสายตาที่เย็นชา พร้อมความรู้สึกที่ว่าหมายจะฆ่าให้แดดิ้นไปเสียตรงนี้
อย่างไรก็ตาม คำพูดที่ศิษย์ผู้คุมกฎได้พูดเอาไว้ก่อนหน้านี้นั้นถูกต้องแล้ว สำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้ามีกฎเช่นนั้นอยู่จริง
ต่อให้เขาไม่กลัวที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา แต่เขาเองก็ไม่อยากให้แผนการของเขานั้นต้องถูกรบกวน
แต่ถ้าจะปล่อยให้เด็กโอหังทำตัวพองขนเช่นนี้หลุดรอดกลับไปมีชีวิตอยู่ต่อน่ะเหรอ
ไม่มีทางซะหรอก