หลังจากสบถออกมาเบาๆ เฉินเฉียงก็จับจ้องไปที่ศิษย์ผู้คุมกฎตรงหน้าด้วยใบหน้าที่ดูแคลน “สำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้านั้นมีกฎห้ามไม่ให้ศิษย์ต่อสู้กันในหอตำรามันก็จริง แต่มันก็ไม ม่ได้อนุญาตให้ศิษย์ผู้คุมกฎนั้นมาขัดขวางการหาข้อมูลของคนอื่นด้วยเหมือนกันไม่ใช่รึ”
“ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ไสหัวไปซะ”
เมื่อเฉินเฉียงพูดจบ คลื่นเสียงทำลายวิญญาณที่ทรงพลังก็ถูกส่งกระแทกเข้าไปในห้วงจิตสำนึกของศิษย์ผู้คุมกฎในทันที
ด้วยความทรงพลังของค่าสภานะพลังจิตของเฉินเฉียงในตอนนี้ อย่าว่าแต่ผู้บ่มเพาะระดับขุนพลขั้นกลางเลย แม้แต่ระดับราชาก็ยังเจ็บหนักหากป้องกันมันไว้ไม่ได้
“อ๊ากกกกก”
และเพียงสิ้นคำพูดของเฉินเฉียง หอกในมือศิษย์ผู้คุมกฎผู้นี้ก็ได้ร่วงหล่นลงไปกับพื้น พร้อมสองมือที่กุมหัวของเขาไว้แน่น แล้วล้มกลิ้งไปมากับพื้นหอตำราอย่างไม่หยุดหย่อน
ฉากที่เกิดขึ้นมาอย่างปัจจุบันทันด่วนนี้เองทำให้ศิษย์แผนกวิชายุทธที่พบเห็นเหตุการณ์ยืนนิ่งตะลึงงันและมีสีหน้าที่ตื่นตระหนกและซีดเผือดไปตามลำดับ
