บทที่ 449 จากไปอย่างสงบ
“ไอ้เจ้าผู้อาวุโสผู้คุมลานประลองนี่มันอ่อนด้อยขนาดนี้เลยงั้นรึ กับเพียงแค่ศิษย์ระดับสามแผนกปรุงยาคนหนึ่ง ทำไมมันถึงได้ใช้เวลาจัดการเนิ่นนานนัก”
ที่ด้านนอกลานประลองนั้น ผู้อาวุโสเฟิงที่นั่งอยู่เยื้ยงข้างหลังผอ.จ้งได้บ่นอุบออกมา
หยุนอ่าวเองก็แสดงออกมาด้วยสายตาเย็นชาและเรียบนิ่งประดุจสายน้ำโดยไม่พูดอะไรออกมาเลยสักคำ
ถึงแม้เฉินเฉียงจะเป็นศิษย์แผนกของตนเองแถมยังแสดงความสามารถออกมาอย่างสูงล้ำก็ตาม
อย่างไรก็ตาม ในฐานะเป็นผู้ที่นั่งอยู่บนจุดสูงสุดคนหนึ่งของสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้า เขาย่อมรู้ดีว่าโลกปีศาจแห่งนี้นั้น นอกจากผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตแล้ว ผู้บ่มเพ พาะบนเส้นทางอื่นหรือก็คือศิษย์แผนกอื่นนั้นเป็นได้เพียงบันไดเอาไว้ให้ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตคอยเหยียบย่ำก้าวเหนือขึ้นไป
ยิ่งไปกว่านั้น เฉินเฉียงผู้นี้ยังฆ่าศิษย์ที่เขาภูมิใจที่สุดอย่างหลิวกวงไป
นี่เป็นสิ่งที่หยุนอ่าวนั้นไม่อาจให้อภัยได้
ยังไม่รวมถึงเรื่องที่ว่าศิษย์ที่เขาภาคภูมิใจอย่างที่สุดต้องมาตกตายในการประลองเป็นแห่งนี้ และตกตายประดุจดั่งตั
