นี่นา”
“ขอถามตรงๆเลยนะว่าเจ้าได้อะไรมาจากไอ้เด็กนั่นมั่งเนี่ย”
เฉินเฉียงนั้นจับจ้องไปที่ผู้อาวุโสเฟิงผู้นี้อยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะหันหน้าแล้วเดินลงลานประลองไปอย่างไม่พูดไม่จา ก่อนที่จะพูดกับหยานเสวี่ย กัวเหลียงและคนอื่นๆในกองกำลังเทียน เว่ย “ข้ารู้ว่าพวกเจ้านั้นมีสายสัมพันธ์อันดีกับเฉินเฉียง”
“อย่างไรก็ตาม ไอ้เด็กนั่นมันทำตัวยโสโอหังอย่างเกินการ และคนเช่นนั้นก็ล้วนแล้วแต่ต้องมีจุดจบเช่นนี้”
“แต่ผู้อาวุโสผู้นี้ก็เล็งเห็นว่าพวกเจ้าเองก็มีทักษะความสามารถอยู่ไม่น้อย เอาอย่างนี้แล้วกัน ผู้อาวุโสผู้นี้กำลังต้องการคนในกองกำลังของข้า พวกเจ้าทั้งกลุ่มก้อนไปหาคนมาเพิ่ม มอีกสักสองคนแล้วมาอยู่กับข้า”
เมื่อเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผู้อาวุโสผู้คุมกฎได้พูดจบลง กัวเหลียงก็พยักหน้ารับพร้อมน้ำตา ก่อนที่จะสูดน้ำมูกให้เข้าไปลึกสุดหยั่งแล้วปาดน้ำตาจนหมดแล้วพูดออกมา “ไ ไอ๊หยา ท่านผู้อาวุโสผู้คุม
