บทที่ 341 แผนการของจงกวง
ทันทีที่จงกวงเอ่ยวาจาจบสิ้น กระแสพลังรอบกายเขาก็แปรเปลี่ยนฉับพลัน
ก่อนหน้านี้ เขาได้ฝึกวิชาเทพจนถึงความสมบูรณ์ ผลแห่งการฝึกบรรลุถึงระดับที่ได้รับ ต้นชุนมิโรยรา วารีมังกรในร่มเงา เกรงกลัวการฟันโค่น เตาเพลิงแกร่งกล้า ซึ่งต่างชี้ไปยังตำแหน่ง ตะเกียงดับแสง
หากยามนี้…วิชาเทพของเขาได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
แสงแห่งวิชาเทพซึ่งเคยเป็นสัญลักษณ์ของตะเกียงดับแสงพลันจางหายลง ดั่งลมพัดเปลวเทียนดับ ถูกแทนที่ด้วยแสงมายาของวิชาเทพแฝงสี่สาย
“แก่นแท้แห่งมวลบุปผา, ทะเลโศกาท่วมท้น, ข้ามสายน้ำแห่งความหลง, เพลงแห่งห้วงแค้นนิรันดร์!”
วิชาเทพไท่ซวีทั้งสี่สายนี้ ทำให้แม้แต่อั้งเซียวยังต้องแสดงความประหลาดใจ “แต่ละสายล้วนสูงล้ำทั้งสิ้น…เจ้าไม่กลัวมู่ฉางเซิงจะฉวยโอกาสยึดจิตเจ้ารึ?”
“เรื่องนี้…ย่อมอยู่ที่ท่านจะจัดการแล้ว” จงกวงกล่าวด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น
“ฮ่าฮ่าฮ่า!”
อั้งเซียวกลั้นหัวเราะไม่อยู่ ถึงกับตบมือออกมาเสียงดัง
จงกวงเลือกได้อย่างแนบเนียนยิ่งนัก!
เพราะ สวรรค์แห่งความมิมี เองก็เช่นเดียวกับอั้งเซียว คือสิ่งต้องห้ามในสายตาเจินจวินทั้งใต้หล้า หาอาจยอมให้มู่ฉางเซิงใช้เป็นเส้นทางเข้าสู่มรรคผลได้โดยง่าย
ในสถานการณ์เช่นนี้ ปกติแล้วย่อมไม่มีผู้ใดจะยื่นมือเข้าช่วย อีกทั้งแนวทางที่จงกวงเลือกย่อมขัดแย้งโดยตรงกับตะเกียงดับแสง ต่อให้เป็นเฟยเสวี่ยเจินจวินซึ่งสนับสนุนเขาอย่างถึงที่สุดในอดีต ก็ไม่อา
