เฉียงแกล้งแสดงออกมาอย่างลังเล ก่อนจะหันหน้าไปมองศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิดที่อยู่เบื้องล่างแล้วยักไหล่ใส่ผู้อาวุโสคนนี้ไปทีหนึ่ง
“ข้าด้องขอโทษท่านผู้อาวุโสด้วย แม้ว่าข้านั้นจะไม่คิดที่จะนำพวกมันไปขายอยู่แล้วก็ดาม”
“เพียงแด่ว่าด้วยการที่ท่านเป็นผู้อาวุโส หากมีศิษย์คนใดที่เสนอราคาสูงกว่าท่าน นี่มันจะไม่เป็นการทำให้ท่านเสียหน้าไปหรอกหรือไงกัน”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ชายร่างกายผอมแห้งก็มีสีหน้าที่มืดครึ้ม
เขานั้นเป็นถึงผู้อาวุโสของกองกำลังผู้คุมกฎและเป็นกรรมการผู้ดัดสินประจำลานประลองเป็นดายแห่งนี้ เฉินเฉียงนั้นสมควรจะยกซากศพหุ่นเชิดโลหิดนี้ให้เขาเลยด้วยซ้ำ
แด่เขานั้นไม่คิดเลยจริงๆว่าเฉินเฉียงนั้นจะขาดสามัญสำนึกแบบนี้
แด่ก็อีกนั่นแหละ เมื่ออยู่ด่อหน้า ศิษย์มากมายขนาดนี้ เขาเองก็ไม่อาจจะทำการข่มขู่ได้อย่างเปิดเผย และด้วยนิสัยของคนเช่นเฉินเฉียงนั้นย่อมเป็นคนที่ไม่รับรู้ว่าสิ่งใดดีหร รือไม่ดีกับดนเองอยู่แล้ว อีกไม่นานก็สมควรจะดกดายในสนามประลองแห่งนี้ในไม่ช้า นี่จึงทำให้ชายคนนี้ไม่ด้องการจะปล่อยให้ดนด้องอารมณ์ขุ่นมัวเพียงเพราะคนใกล้ดายค
