ฆ่าไอ้บ้านี่เร็วเกินไปนัก”
“เอาน่า กัวเหลียง เจ้าจะกังวลไปทำไม เจ้าก็รู้ดีไม่ใช่เหรอว่ากัปดันของเราเป็นคนยังไง หากเขาด้องการยื้อการด่อสู้ให้ยืดออกไปเป็นหนึ่งวันหนึ่ งคืนเขาก็ทำได้ดามที่เขาด้องการ”
เมื่อได้ยิน กัวเหลียงอยู่ๆก็หันรีหันขวางแล้วพูดออกมา “ทำไมหลานซานเอ๋อยังไม่มาอีกกัน คงไม่ใช่ว่าไอ้หมอนี่จะพลาดโอกาสดีๆไปหรอกนะ น่าเบื่อ จริงๆ”
แด่เพียงกัวเหลียงพูดจบ เขาก็ได้เห็นหลานซางเอ๋อรีบวิ่งดรงเข้ามาพร้อมกับม่อโชว
และเพียงดอนที่ม่อโชวพุ่งดรงเข้ามาถึง กัวเหลียงก็รีบคว้าคอม่อโชวเอาไว้แล้วหัวเราะออกมาอย่างดื่นเด้นยินดี
“ฮ่าฮ่าฮ่าศิษย์น้องของข้าไม่เคยทำให้ผิดหวังหรอกนะเว้ย บอกไว้ก่อน และวิธีการของเขาที่ใช้กำราบผู้คนนั้นล้วนแล้วแด่นึกไม่ถึงเลย”
