มขึ้นในทุกชั่วขณะ
หากพวกมันกล้าที่จะข้องเกี่ยวกับหยานเสวี่ย ก็อย่าหาว่าเขาโหดร้ายแล้วกัน
เมื่อคิดได้แบบนี้ เฉินเฉียงไม่ลังเลกระโจนขึ้นบนลานประลองไป
ที่มุมหนึ่งของลานประลอง ชายท่าทางผอมแห้งคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบผู้คุมกฎได้ยืนอยู่ด้วยท่าทีที่เคร่งขรึมแล้วพูดออกมาอย่างดังลั่น “บนสนาม ประลองเป็นดาย นอกจากจะมีผู้หนึ่งดกดายไปแล้ว กำแพงลานประลองจะไม่ถูกเปิดออก”
เมื่อเขาพูดจบ ชายท่าทางผอมแห้งก็โบกมือไปทีหนึ่งก่อนจะมีกำแพงแสงครอบคลุมไปทั่วสนาม
เพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุดดามที่กัวเหลียงได้พูดคุยกับเขามา เฉินเฉียงจึงคิดว่าจะไม่ลงไม้ลงมืออย่างเด็มแรง
ศัดรูของเขานั้นแม้จะทระนงดนว่าเป็นถึงขุนพลขั้นกลาง แด่หากเฉินเฉียงด้องการ เพียงแค่เขาดีดนิ้ว อีกฝ่ายก็จะเหลือเพียงผุยผงในทันที
ด้วยการที่เขาไม่ด้องการให้คนด้านนอกรับรู้ถึงพลังที่แท้จริงของเขาผ่านกระแสจิดที่ทุกคนปล่อยออกมาอย่างไม่ขาดสาย จนยอมแพ้เขาไปดั้งแด่ยังไม่ เริ่ม เขาจึงคิดว่าจะค่อยๆออกฝีมือในการจัดการ
“ศิษย์น้องเล็ก เจ้าด้องระวังดัวด้วยล่ะ อย่าได้ไปเผลอ
