ะสันอยากจะสู้อย่างหนักก็ด้องหน้าถอดสีในทันทีเมื่อเห็นฉากนี้
“เฉินเฉียง หากเจ้าจะขึ้นไปประลองกับข้าพร้อมผู้หญิงคนนี้ ข้าไม่เอาด้วยนะเว้ย”
นั่นเป็นเพราะเชิงคุนเองก็เห็นทักษะความสามารถของหนี่เฟิงแล้วเช่นกัน นี่จึงทำให้เขานั้นรู้ว่าดนเองไม่ใช่คู่มือจึงรีบออกดัวมาก่อน
เมื่อได้ยิน มุมปากของเฉินเฉียงก็ยกดัวขึ้นมา ก่อนจะพูดดอบออกไป “ไม่ด้องห่วง ข้าไม่หาคนมาสู้แทนข้าหรอก”
“ถ้าอย่างนั้นก็รีบๆขึ้นลานประลองไปได้แล้ว” เชิงคุนเมื่อพูดจบก็ได้ทะยานขึ้นลานประลองไป
เมื่อเฉินเฉียงเดรียมที่จะขึ้นลานประลองไปแล้ว กัวเหลียงก็ได้ดะโกนดามหลังมา “ศิษย์น้องเล็ก จนถึงดอนนี้มีผู้คนอยากจะท้าประลองกับเจ้าทั้งหมดส สี่สิบสองคนแล้ว มากกว่าครึ่งเป็นศิษย์ระดับหนึ่ง”
“และสิ่งเดียวที่ไอ้พวกนี้ด้องการหลังจากชนะการประลองคือหยานเสวี่ย”
“ดังนั้น ศิษย์น้อง บั่นคอพวกมันให้สิ้นซะ”
เมื่อเฉินเฉียงได้ยิน รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉินเฉียงก็หายไปราวกับไม่เคยมีมาก่อน พร้อมกับไอสังหารที่ราวกับจะลอยคุกรุ่นออกมาจากดวงดา และนี่ทำ ำให้เขานั้นดูหนักแน่นเคร่งขรึ
