บทที่ 435 เท่าทวี
ผู้คนที่อยู่ด้านนอกนี้หวังเพียงว่าจะข่มขู่เฉินเฉียงให้กลัวจนอกสั่นขวัญแขวนไปยามที่เขาออกมาจากหอตำราเพียงเท่านั้น
พวกเขานั้นไม่คิดว่าเฉินเฉียงกลับปล่อยหมัดตรงสวนกลับพวกเขามา แถมยังคิดจะลากพวกเขาไปยังเขาใจสลายอีก
ความจริงแล้วหลิวกวงนั้นไม่ได้รู้จักมักจี่กับเย่เตียนแม้แต่น้อย เพียงแต่เหตุผลที่เขามาที่นี่ก็เพื่อหมายที่จะสะกดข่มเฉินเฉียงไว้เพียงเท่านั้น
เขาเชื่อว่าตราบใดที่เขาทำให้เฉินเฉียงแสดงความอ่อนด้อยในตัวเองออกมาได้มากเท่าไหร่ เขาจะทำให้หยานเสวี่ยปลื้มปิติในความสามารถของเขา
แต่กลับกลายเป็นว่าเฉินเฉียงนั้นทำตัวไม่รู้เรื่องรู้ราว แถมยังมีหน้ามาท้าทายเขาให้ไปที่เขาใจสลายอีกเนี่ยนะ
หากเขาบ้าตามไปด้วยจริง ต่อให้เฉินเฉียงมีสามเศียรหกกรก็ไม่มีทางที่จะรอดชีวิตออกมาได้เป็นแน่
“ก็ดี” มุมปากของหลิวกวงยกตัวขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะโบกสะบัดพัดในมือแล้วพูดออกมา “ล้อมไอ้เวรตะไลนี่ไว้ อย่าให้มันหนีหายไปได้”
เมื่อพูดจบ ผู้คนนับสิบต่างรีบเร่งรุมล้อมเฉินเฉียงและคนอื่นๆเอาไว้
ในฐานะที่เป็นลิ่วล้อผู้ติดตามมารับชมการมีเรื่องราว พวกเขาเองต่างก็มีความคิดเฉกเช่นเดียวกับหลิวกวง และนี่จึง
