ซ้ำ”
“แล้วก็นะ ไอ้หนู ข้าจะบอกเจ้าไว้”
“ต่อให้แกต้องตกตายไป นั่นก็เป็นได้เพียงแค่แกได้แต่โทษโชคชะตาของตัวเองเพียงเท่านั้น”
“ในสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าแห่งนี้นั้น มีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะอยู่รอดได้”
“โอ้….เป็น….เช่น….นั้น…” เฉินเฉียงพูดเสร็จก็หันไปยิ้มหวานให้กับหยานเสวี่ย พลางลูบไล้มือของเธอ
“ดี ข้ายอมรับคำท้าประลอง ว่าแต่ข้านั้นมีเรื่องต้องทำอยู่อีกมากมาย เรามาประลองกันตรงนี้แล้วกันนะ พอดีข้ารีบน่ะ”
เมื่อพูดจบ สายตาของเฉินเฉียงก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา จ้องมองไปที่เย่เตียนประดุจราวกับจ้องมองคนที่ตายไปแล้ว
ด้วยท่าทางที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วของเฉินเฉียงนี้ทำให้เย่เตียนตอบสนองได้ไม่ทัน
แต่ในเมื่อเขาได้ในสิ่งที่หวังแล้ว เย่เตียนย่อมยินดียิ่ง
“ดี ไอ้หนู ข้า เย่เตียน ในเมื่อ…”
“หุบปากเวิ่นเว้อไร้สาระ ข้าไม่สนใจชื่อของคนตาย หากจะสู้ ก็จงรีบเข้ามา”
เฉินเฉียงนั้นแม้จะไม่อยากจะมีเรื่องราวในสำนักรวดเร็วนัก แต่ในเมื่อปัญหามาเยือนถึงหน้าบ้าน มีหรือที่เขาจะหลบหนี
ยิ่งไปกว่านั้นคือ ไอ้คนที่ก่อปัญหานี้ล้วนแล้วแต่เป็นคนที่หมายปองผู้หญิงของเขา พวกมันย่อมสมควรตาย
เขาจึงคิดใช้โอกาสนี้ทำให้ไอ้คนที
