กมาด้วยความอำมหิตในทันที
ถึงแม้ว่าเธอนั้นรู้สึกยินดียิ่งกับการได้อยู่กับเฉินเฉียง จนแสดงออกมาด้วยท่าทางสาวน้อยน่ารักคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา ราวกับลูกแกะเชื่องๆที่คอยหมายแต่จะเล่นสนุกเท่านั้น
แต่เมื่อได้ยินคำพูดที่เกินเลยของผู้คนโดยรอบแบบนี้ มีหรือที่เธอจะทานทน
และนี่ทำให้รู้สึกราวกับว่า อุณหภูมิรอบตัวเธอนั้น ลดต่ำลงไปนับสิบองศา
“โฮ่”
เมื่อรับรู้ว่าหยานเสวี่ยโกรธเคือง เย่เตียนกลับยิ่งหัวเราะเย้ยหยันและพูดยั่วยุออกมามากขึ้น
“ฮ่าฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่าสาวงามนางนี้จะไม่เห็นด้วยกับคำพูดข้าแหะ ก็ดี ข้าชอบหญิงสาวแบบนี้ว่ะ”
เฉินเฉียงเมื่อได้ยินก็อดกลั้นความโกรธเกรี้ยวในใจ ก่อนจะยักไหล่ให้ทีหนึ่งแล้วพูดออกมา “ก็ถ้าอยากจะประลองกับข้านักมันก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรนะ แต่ในเมื่อมันเป็นการประลอง ของพนันก็สมควรจะเท่าเทียมกันไม่ใช่รึไง”
“อ้อ แล้วก็มีอีกอย่าง ข้าอยากจะรู้ว่าหากมีการสู้กันถึงตายหรือสาหัสนี่ ทางสำนักก็ไม่สนใจเลยงั้นรึ”
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเฉียงแล้ว เย่เตียนและคนอื่นๆต่างก็หัวเราะกันระงม
“ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้หัวฟักทองนี่มันมาจากบ้านนอกรึไงวะ”
“สำนักของเราน่ะ นอกจากจะไม่ทัดทานแล้ว พวกเขายังส่งเสริมเสียด้วย
