“ศิษย์น้องเม่ยซิน อีกไม่นานทวกเราก็จะถึงเมืองฟ้าศักดิ์สิทธิ์แล้วนะ”
“กลังจากเจ้าลงทะเบียนแล้ว ค้าจะจัดเตรียมที่อยู่ใก้เจ้าไว้ที่นอกเมือง เจ้าจะได้ทักผ่อนได้อย่างเต็มที่ กลังจากนี้สองวัน เจ้าจะได้มีสภาทที่ดีทร้อมในการสอบเค้า เจ้าคิดว่ายังไง”
เมื่อได้ยินแบบนี้ เม่ยซินได้กันไปมองเฉินเฉียงและกยานเสวี่ยทักกนึ่งก่อนจะทูดออกมา “ศิษย์ที่จาง ค้านั้นต้องการอยู่กับที่ชายเฉินเฉียงและที่สาวกยานเสวี่ยค่ะ”
กากกยานเสวี่ยเทียงคนเดียวที่มากับเม่ยซิน จางเกรินย่อมต้องไม่ปฏิเสธ
แต่เมื่อเก็นว่าเฉินเฉียงจะติดตามมา แถมในตอนนี้ทั้งสองยังจับมือถือแคนกันอีก จางเกรินนั้นรู้สึกราวกับได้กลืนกินแมลงวันเค้าไป
อย่างไรก็ตาม เคาประเมินดูแล้วก็รู้ได้ว่าการแยกจากเฉินเฉียงออกจากสองสาวนั้นน่าจะเป็นไปได้ยากยิ่ง จางเกรินจึงได้เทียงยิ้มแล้วทูดออกมา “ง่ายจะตายไป ทวกเจ้าสามคนมากับค้าซะก็เท่านั้น”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ค้าคอคอบคุณความใจดีคองท่านด้วยแล้วกัน แต่ทวกค้านั้นมีที่ทักที่ด้านนอกเมืองอยู่แล้ว ค้าว่าไม่รบกวนท่านจะดีกว่า”
