เมื่อเห็นหยานเสวี่ยและเม่ยซินที่หมายตาไว้เดินตรงมา จางเหรินและเจิ้งเหวินต่างก็ยิ้มกว้างในทันที ทั้งสอง รีบยืนขึ้นมาพร้อมกับการเตรียมการเอ่ยคำทักทาย
อย่างไรก็ตาม เพียงทั้งสองได้ยืนขึ้นมา ทั้งสองก็รู้สึกราวกับโลกรอบตัวหมุนวน พร้อมกับอาการวิงเวียนเกิดขึ้นในจ จิตใจ และนี่ทำให้ทั้งสองต้องร่วงลงไปกองกับพื้นในทันที
ลู่คงได้เดินนำสองสาวงามมาที่กองไฟตามที่ได้นัดแนะกันไว้
เขานึกไม่ถึงว่าตอนที่เขายังเดินไปไม่ถึงดี เขาก็เห็นจางเหรินและเจิ้งเหวินล่วงลงไปกองเอาหัวฟาดพื้นต่อหน้า าต่อตา
และที่ทำให้เขาสงสัยไปอีกนั่นก็คือทั้งสองกำลังกรนออกมาอย่างกับนอนหลับ
ผล็อยหลับรึ
ไม่ใช่ว่าพี่ท่านทั้งสองให้ข้าไปตามสาวงามมาเพื่อทำมิดีมิร้ายรึไงกัน
อย่าบอกนะว่าทั้งสองอดรนทนไม่ไหวจนต่างก็ทำมิดีมิร้ายต่อกันจนหมดเรี่ยวหมดแรงไปน่ะ
“ศิษย์พี่จางเหริน ศิษย์พี่เจิงเหวิน...”
ลู่คงที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ได้วิ่งหน้าตาตื่นเข้าไปเขย่าร่างของทั้งสองคนที่ร่วงลงไปกองกับพื้น
แต่ทั้งสองในตอนนี้กลับหลับสนิทราวกับหมูตาย ไม่ว่าลู่คงจะตะโกนใส่หรือเขย่ายังไงก็ไม่ยอมตื่น
นี่ทำให้ลู่คงถึงกับต้องร้อนรน
