ลู่คงยกมือบอกปัดในทันทีที่ได้ยิน “ไม่เอาอ่ะ พี่จางเหริน ข้าไม่ได้มีรสนิยมแบบนี้”
“ยิ่งไปกว่านั้น หากว่าศิษย์สำนักเต๋าที่มีชื่อว่าเม่ยซินนั่นผ่านการคัดเลือกไป นั่นจะทำให้เรากลายเป็นศิษย์พี่ศ ศิษย์น้องกัน แล้วข้าจะมองหน้านางติดได้ยังไงล่ะ”
“ผ่านการคัดเลือก ฮี่ฮี่ฮี่ ” จางเหรินหัวเราะออกมาอย่างมีเลศนัย ก่อนจะพูดออกมาอย่างดูแคลน “ศิษย์น้องลู่ นี่เจ้ าเอาแต่บ่มเพาะโดยไม่ได้พัฒนาหัวสมองเลยสินะ”
“เม่ยซินนั้นพึ่งจะปรุงยาได้เพียงไม่กี่วัน แถมอัตราความสำเร็จในการปรุงยาระดับสามของนางยังต่ำตม แล้วนางจะผ ผ่านการคัดเลือกได้ยังไง”
“หากว่านางผ่านล่ะก็ ข้า จางเหรินจะขอหมอบกราบรับนางเป็นอาจารย์ของข้าเลยเอ้า”
“ห้ะ” ลู่คงเมื่อได้ยินก็ตกตะลึง
“ศิษย์พี่จาง ในเมื่อนางไม่มีโอกาสผ่านแล้วท่านจะลากนางมาเพื่อ…อะไร”
“ท่านก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าหากนางสอบไม่ผ่านแล้วนางจะต้องพบเจอกับสิ่งใดน่ะ”
“เหอเหอเหอ แล้วไง กับอีแค่ผู้หญิงอกใหญ่ไร้สมองคนหนึ่ง หากไม่ใช่เพราะหน้าอกหน้าใจของนางสะดุดตากับใบหน น้าที่พอผ่านได้นี้ เจ้าคิดเหรอว่าข้าจะพูดให้นางมีโอกาสในการสอบคัดเลือกน่ะ”
