“หากเราหยุดพักกลางดึก ข้าเกรงว่าพวกเราคงไม่อาจจะไปได้ทัน”
ยิ่งไปกว่านั้น ศิษย์พี่อีกสองคนที่กำลังบังคับนกยักษ์อีกตัวอยู่น่าจะไม่เห็นด้วยนะ
เพราะไม่ว่ายังไงก็ตาม พวกเรานั้นออกมาด้วยกัน แต่หากอีกกลุ่มหนึ่งไปถึงช้ากว่ากำหนด พวกเขาจะไม่ยิ่งถูกลงโทษโด ดยอาจารย์อย่างหนักหรอกรึ
“ศิษย์น้องลู่ เจ้านี่เป็นเด็กน้อยรึไงถึงได้ขี้ขลาดนัก ตอนนี้มีศิษย์พี่ศิษย์น้องจากมากมายหลายแผนกที่ออกมาพ พร้อมกัน แล้วใครจะมั่นใจได้ว่าพวกเขาจะกลับไปยังสำนักเต๋าได้ตรงเวลาล่ะ”
“ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความเร็วของนกยักษ์สองตัวนี้ มันก็ไม่ยากที่เราจะไปได้ก่อนเวลากำหนดอยู่แล้วด้วยซ้ำต่อให้ ไม่แวะพัก”
“ส่วนเรื่องเจิ้งเหวินนั้น เจ้าไม่ต้องกังวลไป”
“เดี๋ยวข้าจะไปคุยกับหมอนั่นทีหลัง เจิ้งเหวินย่อมต้องเห็นด้วยในเรื่องนี้”
ลู่คงพยักหน้ารับอย่างช่วยไม่ได้ “ ก็ได้พี่จาง หากพี่เจิ้งเห็นด้วยข้าก็ไม่มีปัญหา ข้าจะทำเป็นไม่มีสิ่งใดเกิดขึ นแล้วกัน”
“ฮี่ฮี่ฮี่ ข้ารู้อยู่แล้วว่าน้องลู่เป็นคนพูดง่ายทำง่าย ดีมาก”
“ศิษย์น้องลู่ไม่ต้องกังวลไป หลังจากข้าเล่นกับนางจนหนำใจแล้ว ข้าจะให้เจ้าสัมผัสรสชาติของหญิงสาวแล้วกัน”
