แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ถามออกไป เขาก็ได้พบท่าทางที่ยากจะเอ่ยของหลิวฉิงหยุนทำให้เขาเข้าใจได้ ถึงบางอย่าง
“ถูกต้อง ใครก็ตามที่เข้าไม่ได้ ศิษย์เหล่านั้นจะถูกนำตัวไปโดยกองโจรหมาป่าจนหมดสิ้น”
แล้วหลังจากพาตัวไปแล้วล่ะ…
เมื่อคิดได้แบบนี้ แม้แต่เฉินเฉียงเองก็ยังอดไม่ได้ที่แสดงสีหน้าอาลัยให้กับศิษย์ผู้ที่ไม่ผ่านกา ารคัดเลือกเหล่านั้น
มีผู้คนของโลกนี้มากมายที่เป็นเฉกเช่นหลิวฉิงหยุนในอดีตที่มีเพียงใจขวนขวายเข้าไปยังสำนักเต๋าสวร รรค์ชั้นฟ้าเพียงเพื่อแสวงหาเคล็ดวิชาการบ่มเพาะเพื่อยกระดับตนเองและมีชีวิตที่ยืนยาวขึ้นเพียงเท่าน นั้น สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาเดินบนเส้นทางนี้ไปด้วยใจที่ห้าวหาญและพร้อมเผชิญหน้า
แต่พวกเขาคงไม่คิดว่าศิษย์สำนักมากมายที่ได้เหยียบย่างเข้าไปที่นั่น เปรียบได้ดั่งก้าวย่างเข้าขุมน นรกไปแล้วครึ่งก้าว
แน่นอนว่าเรื่องราวเช่นนี้ย่อมไม่เกิดขึ้นกับเฉินเฉียงและหยานเสวี่ย
ต่อให้หยานเสวี่ยไม่สามารถเข้าร่วมกับสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าได้ แต่กับการที่คนจากกองโจรหมาป่าจะ ะพาตัวหยานเสวี่ยไปนั้นคงทำได้เพียงฝัน
