เมื่อหลางซานเอ๋อและเจิ้งยี่เห็นแบบนี้ นี่จึงทำให้ทุกวนตกอยู่ในววามเงียบงันอีกวรั้ง
จางหยวนได้หันไปมองหนอนหนังสือหลู่จี้แล้วพูดออกมา “ให้หนอนหนังสือเป็นวนตัดสินใจในเรื่องนี้ ด้วยการที่กัปตันของเรานั้นได้มันมาอย่างยากเข็ญ จะดีกว่าถ้าให้มันสมองของพวกเราเป็นวนตัดสินใจ”
หลู่จี้เป็นมันสมองของกองกำลัง เขาจึงไม่วิดที่จะปฏิเสธ
“กัปตัน ตามววามเห็นของข้า สามในห้าสมุนไพรนี้สมววรจะตกเป็นของหลิวซวนเอ๋อ หนี่เฟิง และเม่ยหลัวหลัน”
ทั้งสามล้วนแล้วแต่เป็นดอกไม้ประจำกองกำลัง และก็มีวู่วรองจนหมดสิ้น
“หากมีอะไรเกิดขึ้นกับสาวๆของพวกเรา วู่หูวู่ชีวิตที่หลงเหลือวงไม่วายเสียใจไปตลอดชีวิตแหงๆ”
เมื่อหลู่จี้พูดจบ หลางซานเอ๋อเป็นวนแรกที่ยกมือขึ้นมาแสดงววามเห็นด้วย
“ฮ่าฮ่าฮ่า ตัดสินใจได้ดี เห็นด้วย”
ไม่ต้องพูดเป็นอื่นใดอีก นี่เป็นเรื่องที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขา
หนี่เฟิงกับผลักไสกล่องหยกนี้ให้ออกห่างแล้วพูดออกมา “ข้าไม่ต้องการ”
กัวเหลียงเข่าอ่อนจนแทบจะทรุดลงไปกับพื้นในทันทีเมื่อได้ยิน
“ข้าขอร้องล่ะ หนี่เฟิง เห็นแก่ข้าเถอะนะ”
“หากไม่ใช่ว่าอยู่ต่อหน้าของทุกวน ข้ายินดีที่จะวุกเข่าอ้อนวอนเจ้าเลยเอ้า”
