บทที่ 396 การประลองวิชายุทธ
ผู้คนยอมตายเพื่อเงินทอง นกยอมตายเพื่ออาหาร
และหินวิญญาณสองก้อนนี้ ราคาของมันย่อมไม่ใช่เล็กน้อยแต่อย่างใด
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงจะรับรู้ว่าทำไมเฉิงยี่จึงคิดที่จะปาแก่นวิญญาณมาใส่เขา แต่เมิ่งน้อยนั้นหาได้แยแสไม่ นี่แสดงให้เห็นว่าแม้แต่เขาเองก็ยังดูแคลนในความสามารถของเมิ่งน้อยมากเกินไป
แน่นอนว่าผู้ที่จะติดตามผู้สูงล้ำได้ย่อมหาได้ธรรมดาไม่
การที่มันนั้นกินแต่แก่นวิญญาณ แม้แต่เหรียญคริสตัลม่วงมันก็ยังไม่ยากจะแยแส จึงเป็นธรรมดาที่มันจะเติบโตได้ผิดแผกกว่าเผ่าพันธุ์ของมันมากนัก
ที่สำคัญไปกว่านั้นก็คืออย่าว่าแต่คนอื่นๆเลย เฉินเฉียงก็ยังไม่รู้ว่าเมิ่งน้อยในตอนนี้เติบโตไปถึงระดับขั้นใดแล้ว
แต่ที่แน่ๆ เขารู้ว่าเมิ่งน้อยยังไม่ได้อยู่ในระดับราชา
นั่นก็เพราะเมื่อเมิ่งน้อยอยู่ในระดับราชา มันสมควรจะเปลี่ยนรูปร่างเป็นคนได้แล้ว
ตามที่เฉินเฉียงได้รับรู้มานั้น เมิ่งน้อยสมควรจะอยู่ในระดับนายพลระดับขั้นต้นไม่ก็ขั้นกลาง
แต่เขาก็ไม่คิดว่าในตอนนี้ ด้วยความเร็วและเรี่ยวแรงทักษะต่างๆที่สูงล้ำของเมิ่งน้อย มันบ่งบอกได้ว่าอย่างน้อยๆเมิ่งน้อยก็อยู่ในระดับขั้นสูงไปแล้ว
