เหตุผลหลักก็คือ ในการประลองในครั้งนี้ เฉินเฉียงที่เป็นศิษย์แผนกปรุงยา กลับมาลงแข่งในนามแผนกวิชายุทธของสำนัก แถมยังกล้ามีปัญหากับศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตของสำนักฝ่ายตรงข้าม
ผู้คนส่วนใหญ่แล้วอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสมน้ำหน้ากับสิ่งที่เฉินเฉียงจะต้องได้ประสบพบเจอ
เม่ยซินที่ยืนอยู่เคียงข้างหยานเสวี่ยในตอนนี้ก็แสดงท่าทีที่ยากจะยอมรับได้ออกมา
“นี่มันไม่ยุติธรรมเลยสักนิด”
“เฉินเฉียงเขาเป็นศิษย์แผนกปรุงยาไม่ใช่เหรอ แล้วเขาจะไปสู้กับผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตได้ยังไงกัน ความยุติธรรมมันอยู่ที่ไหนกันเนี่ย”
หลังจากโหวกเหวกโวยวายเรียกร้องหาความยุติธรรมให้เฉินเฉียง เม่ยซินก็หันไปหาหยานเสวี่ยแล้วอดไม่ได้ที่จะถามออกมา “พี่หยานเสวี่ย ข้าว่าเราเรียกพี่เฉินเฉียงกลับเข้ามาดีกว่า เราอย่าปล่อยให้เขาไปสู้กับไอ้คนชั่วร้ายพรรค์นั้นเลยนะ”
หยานเสวี่ยที่ได้ยินก็ถามกลับไปอย่างสงสัย “ทำไมข้าต้องเรียกเขากลับเข้ามาด้วยล่ะ”
เม่ยซินเมื่อได้ยินคำถามนี้ก็ต้องนิ่งอึ้งไป
“เอ่ออออ พี่หยานเสวี่ย ไม่ใช่ว่าพี่เฉินเฉียงนั้นเป็นคนรักของท่านหรอกเหรอ ท่านไม่เป็นกังวลหรือเป็นห่วงความปลอดภัยของเขาเลยรึไงกัน”
