อย่างไรก็ตาม โฮวเจิ้นในตอนนี้นอกจากจะไม่ตั้งใจปรุงยาแล้ว เขายังจับจ้องไปที่เม่ยซินอย่างไม่ละสายตา
และความผิดพลาดนี้เองได้นำไปสู่การพ่ายแพ้ของโฮวเจิ้น
เพียงชั่วพริบตา กลิ่นไหม้ก็ได้ลอยตลบอบอวลอยู่ในลานประลอง
แม้กระทั่งตอนนี้ โฮวเจิ้นก็ยังมองไปยังเม่ยซินราวกับเป็นตัวโง่งมตัวหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม เม่ยซินที่รับรู้ถึงบางสิ่ง ก็รีบตั้งใจปรุงยาของตน เพราะกลัวว่าตนจะทำผิดพลาดแบบโฮวเจิ้น
ที่ด้านนอกสนาม ฉินหมิงที่กำลังสอดส่องการแข่งขันอยู่นี้ ก็ได้เห็นควันโขมงโฉงเฉงที่ลอยออกมาจากเตาปรุงยาของโฮวเจิ้น
และเพื่อไม่เห็นความพ่ายแพ้ของคนคนหนึ่ง เป็นการรบกวนศิษย์ที่ลงแข่งคนอื่น โฮวเจิ้นจึงถูกส่งออกไปนอกกำแพงเขตแดนลานประลองในทันที
เป็นเพียงตอนที่โฮวเจิ้นรู้ตัวว่าตนอยู่นอกประลองแล้ว เขาจึงได้รับรู้ว่าตัวเองนั้นพ่ายแพ้
แต่เมื่อมารู้สึกตัวเอาตอนนี้ ความเสียใจก็ยังสายเกินกว่าที่จะแสดงออกมาได้
ยามที่ฉากที่ไม่อาจจะเอ่ยคำด่าได้หมดนี้ได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าเจิ้งฮูเชิง เขาผู้ซึ่งอยู่บนเวทีในตอนนี้ทำได้เพียงตัวสั่นเพราะความโกรธเกรี้ยว
