“พี่ฉี ศิษย์ของเจ้าช่างใจกล้านัก”
“ไม่เพียงจะฆ่าศิษย์ภายในของสำนักข้า ยังกล้าจะเปลี่ยนเขาให้เป็นหุ่นเชิดโลหิตอีก”
“ถึงแม้สำนักของพวกเราจะต่อสู้กันมาโดยตลอด แต่ข้าคงจะต้องสืบสวนการที่เหลิ่งเซิ่งโจมตีศิษย์ภายในของสำนักข้า หากข้าไม่ทำอย่างรัดกุม เกรงว่าสำนักของพวกเราคงจะมีเรื่องกันอย่างไม่จบสิ้นเสียกระมัง”
“เมื่อถึงเวลานั้น ย่อมไม่ใช่เรื่องดีกับสำนักของพวกเรา”
ผอ.ฉีแม้จะตกตะลึง แต่ก็อดที่จะจ้องมองไปยังเหลิ่งเซิ่งที่อยู่ในเขตประลองไม่ได้ เขาตบพนักพักแขนของเก้าอี้ไปฉาดหนึ่งก่อนที่จะแสดงออกมาด้วยใบหน้าที่ยากจะคาดเดา
“พี่เจิ้ง ข้าเองก็พึ่งจะรู้เรื่องนี้ ไม่คิดเลยจริงๆว่าเหลิ่งเซิ่งจะกล้าทำเรื่องแบนนี้เลยจริงๆ เดี๋ยวเสร็จจากการประลองนี้เมื่อไหร่ ข้าจะส่งคนไปถามแล้วจะมอบคำตอบดีๆให้ท่านนะ”
“ฮึ่ม” เจิ้งฮูเชิงสบถออกมา ก่อนที่จะเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาแทนที่
“พี่ฉี ดูเหมือนว่าศิษย์สำนักของท่านจะเริ่มจนมุมแล้วนะนั่น”
“เหลิ่งเซิ่งนั้นเป็นเพียงแค่นักรบเท่านั้น แต่ยังกล้าที่จะทำการสวมคราบร่างแบบนี้อีก”
“พี่ฉีเองก็คงต้องระวังผลที่ตามมาเอาไว้ให้ดีนะนั่น”
